Laat mij beginnen met zeggen dat ik gruwelijkheden verafschuw, en dat ik niet goedkeur, het opzettelijk verwonden van mens en dier, zowel lichamelijk als psychologisch.
Maar…
dat er in het vreemdelingenlegioen in Oekraïne mensen aangenomen zijn die in het verleden al vaker gruwelijkheden van het Russische leger hebben moeten ervaren, en nu deels ook meevechten om hun negatieve gevoelens daarover kwijt te kunnen geraken, zou mij helemaal niet verbazen.
Dat in tijd van oorlog een verdedigend leger, een verdedigend land, door het lint gepusht kan geraken, evenmin.
 |
| afbeelding van onderstaande website |
Het is de binnenvaller, de agressor, Rusland in dit geval, die alles te verwijten valt.
De gruwel die we allemaal moeten aanschouwen, het machteloos moeten zien gebeuren omdat wij ernstig gebonden blijven aan deze strijd niet nog groter laten maken dan hij al is, zal niet alleen bij het leger van Oekraïne en bij de Oekraïense bevolking nog lang sporen nalaten, het zal bij ons allemaal nog lang sporen nalaten.
Daarom wil ik hier en nu ophouden met begrip tonen voor de Russische bevolking die té lijdzaam blijft toezien tegen beter weten in, die zichzelf maar al te graag alles wil láten wijsmaken.
De Toeslagenaffaire
En vergelijk een door het lint gepusht vreemdelingenlegioen nu eens met de Nederlandse belastingdienstmedewerkers betrokken bij De Toeslagenaffaire, die helemaal nooit, door helemaal niemand, persoonlijk door het lint gepusht zijn, in deze context.
Wat is dan erger, vraag ik mij af.
De belastingdienstmedewerker, met doorgaans een goed salaris, goede arbeidsvoorwaarden, die, zonder er persoonlijk last van te hebben, zonder aanzien des persoons, eigen burgers veroordeeld heeft op basis van vooroordelen en daarmee complete gezinnen, volledig ten onrechte, als bedriegers naar de rand van de maatschappij heeft gepusht, in veel gevallen ook dakloos heeft gemaakt, met in bepaalde gevallen zelfs overlijdens van ouders als gevolg, van stress, door hartaanvallen en andere afschuwelijke ziektes, en die kinderen liet afpakken van deze “naar de rand gepushte, veroordeelde” gezinnen.
 |
| afbeelding van onderstaande website |
Dat laatste is een feit waar we allemaal schande van spreken als het met vluchtelingen gebeurt in het buitenland, zoals in Arizona het geval was.
Ik weet ook niet of ik nog ooit overkom wat er in Nederland gebeurd is met deze gezinnen.
Te vaak heb ik zelf, zowel in Nederland als in België, moeten ervaren hoe ernstig het is als overheidsfunctionarissen fouten maken. Hoe verstrekkend de gevolgen ervan zijn! En dat er niets is wat je eraan kunt doen, zelfs nog niet eens een beschadigde reputatie herstellen.
En hoe iedereen dan vervolgens met je omgaat, na het ten onrechte beschadigen van je reputatie.
Ook daar heb ik ooit een verhandeling over geschreven, in Nederland nog, en officieel ingediend op een plek waar ze erom vroegen om dit te doen.
Al zo lang als ik leef, en aangespoord door een moeder die wél op meer gedetailleerde wijzen naar conflicten keek en ze meer compleet beoordeelde, eis ik straf voor de agressor, voor diegene die door het lint pusht.
Een eigen ervaring
Eén keer is het mij overkomen, ergens rond mijn 15e, als ik het mij goed herinner, dat een broer mij door het lint pushte.
Net klaar met mijn nagels lakken, het mini-flesje nog in mijn hand, gooide ik in een reflex van boosheid mijn flesje nagellak naar hem, dat hem God zij dank miste omdat hij het kon ontwijken, en dat met een gat in het raam, op de vensterbank, tot stilstand was gekomen. (correctie 11 april 2022)
Het flesje had een gat in het raam gemaakt, maar was er niet doorheen gegaan.
Niettemin, je moet er niet aan denken dat zo’n flesje mijn broer zijn hoofd geraakt zou hebben.
Een geschrokken moeder, met wat er had kunnen gebeuren, heeft dat toen heel verstandig met ons allebei aangepakt. Mijn broer daarbij niet ongemoeid gelaten.
Ons allebei duidelijk gemaakt wat er had kunnen gebeuren in een situatie die een grens van zelfbeheersing bereikt bij één van de partijen.
Zelf ook enorm geschrokken van mijn automatische reflex op de pijn die zijn woorden opgeroepen hadden, die mij aan hadden gezet tot zonder nadenken handelen, heb ik mijzelf beloofd nooit meer iemand zoveel macht over mij te geven dat ik zonder overdenken zou reageren.
Iets wat ik tot op heden heb kunnen volhouden.
Wel dankzij een goede, rechtvaardige opvoeding en mede door deze ervaring.
Terwijl juist ook door dit voorbeeld ik zo goed kan begrijpen hoe het voelt om door het lint gepust te worden.
In de loop van mijn leven heb ik mijn eigen manier ontwikkeld om met mensen om te gaan die er een gewoonte van maken om te proberen mij door het lint te pushen, mede door het advies van een emotioneel intelligente Nederlandse kennis die aanschouwd had en vond dat ik niet zomaar mocht laten gebeuren.
The Academy
All deze bovenstaande overwegingen, nu, zijn het gevolg van de oorlog in Oekraïne en alles wat we daarover moeten vernemen, maar ook overwegingen naar aanleiding van de recente beslissing van The Academy, om Will Smith langdurig te straffen voor door het lint gaan, en de derderangs clown die het uitlokte ongemoeid te laten.
 |
| afbeelding van onderstaande website |
Als engelen...
En als een soort van engelen, door mijn moeder vanuit de hemel naar mij toegezonden, kwam ik afgelopen week een stel Oost-Nederlanders tegen, als toeristen op bezoek in mijn stad, die het eens waren met mijn bovenstaande meningen.
Té weinig kom ik mensen tegen in mijn privéleven, vind ik, die zaken completer kunnen en willen overdenken.
Hermine Van Sande
