In de herfstvakantie, toen speelgoedboekjes van allerlei winkels nog automatisch de weg naar onze brievenbus vonden, had ik de volgende activiteit voor mijn herfstvakantielogeetjes.
Blader de speelgoedboekjes door en zet de voorletter van je naam bij ieder speelgoedje dat je graag wil hebben.
Een taak waar ze uren zoet mee zijn.
 |
| afbeelding van onderstaande website |
 |
| afbeelding van onderstaande website |
Twee dagen later vraag ik aan mijn logeetjes om aan de tafel te gaan zitten, en om een lijst te maken van de tien liefste dingen die ze graag willen hebben, uit alles was ze aangemerkt hadden in het boek.
Een ongelooflijke klus waar ik ze in eerste instantie bij hielp door vragen aan ze te stellen, een klus die ook discussie onder elkaar opleverde.
De vragen die ik aan hen stelde waren:
Is het duurzaam van kwaliteit?
Ga je het op de langere termijn ook nog leuk vinden of is het een hebbedingetje dat je misschien gauw beu zult zijn?
Valt je wens nog binnen een redelijk budget, of is het een beetje te duur om aan Sinterklaas te vragen of aan je ouders voor onder de kerstboom? Deze wens misschien beter bewaren tot je verjaardag dan?
En wat heb je liever, het één of het ander?
Alweer uren zoet en hard nadenken, bij zichzelf te rade gaan en discussiëren met elkaar. Vooral de jongere aan de oudere, over of iets duurzaam is.
Twee dagen later vraag ik aan de kinderen om van die lijst van tien er drie cadeautjes uit te zoeken die ze echt graag willen hebben.
Een moeilijke vraag die serieus nadenken oplevert.
Als ze daarmee klaar zijn, dan vraag ik aan ze of ze de komende dagen willen nadenken over welk van de drie uitverkoren cadeautjes zij willen besluiten om het écht aan Sinterklaas te vragen; één cadeautje.
En daarmee was mijn opdracht compleet.
Goed voorbereide kinderen voor de feestdagen weer afgeleverd bij de ouders, en een heerlijke, maar ook nuttige herfstvakantie beleefd met hen.
Hermine Van Sande
