De abortuswet in België

Het leven is vaak gruwelijker en afschuwelijker dan velen van ons willen weten. 

Ik ben geen voorstander van abortus, en al helemaal geen voorstander van abortus na 12 weken, maar je kunt niet voor een ander beslissen wat acceptabel is, wat hij aan moet kunnen, want jij bent die ander niet in die situatie. 

En ik vind zéker niet dat mensen met een zorgvraag naar het buitenland moeten uitwijken. 

foto van onderstaande website

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/04/18/meerderheidspartijen-volgen-advies-om-abortustermijn-tot-18-weke/

Aan de andere kant zou ik wél een drempel willen voor een abortus boven de wettelijk toegestane termijn van 12 weken. 

En een wachttijd in acht nemen voor iedere abortus vind ik géén onacceptabele vraag, mits die wachttijd redelijk is. Drie dagen kunnen al voldoende zijn.  

Een drempel voor een abortus na 12 weken zou kunnen zijn, “een zorgvuldig opgestelde en neergeschreven motivatie” in samenwerking met een sociale hulp, die zowel voor de persoon zelf, áls voor de arts het aanvaardbaarder moet maken dat een abortus na 12 weken nog plaatsvindt. 

Laat mij heel duidelijk zijn. 

Bovenstaande mening is het gevolg van mijn emotioneel intelligent zijn, niet het gevolg van mijn geloofsovertuiging of om wat mijn hart erover zegt. 

En misschien kom ik hard over voor vrouwen in zo'n situatie, met dit voorstel, maar wikken en beschikken over het leven van iemand anders is heel hard en “eigenlijk” niet eens aanvaardbaar. 

Hermine Van Sande

PS  - 28 januari 2024 

Ik hoor een De Praetere in de Zevende dag motiveren: 

Er zijn vrouwen die pas ná de 14e week ontdekken dat zij zwanger zijn. 

Mijn vraag: 

Welke vrouw die verkracht is geweest, die het slachtoffer is van vergaande incest, jonge slachtoffers buiten beschouwing gelaten, houdt geen vinger aan de pols of ze zwanger is geworden? 

Welke vrouw die persé niet zwanger wil worden, om welke reden dan ook, houdt geen vinger aan de pols of zij het is? 

Wat voor soort vrouw is De Praetere aan het verdedigen? 

Festivalsletjes? 

Afval lozen in Dijle

Vandaag staat een firma die mazouttanken reinigt en saneert en die speciale afvalstromen gaat ophalen bij bedrijven, vies afvalwater met nóg viezer schuim te dumpen in een zijtak van de Dijle, waar ik gisteren nog de eendjes zag zwemmen en eekhoorns zag lopen. 

Wij zijn ook bijzonder blij met de kikkers die er in de zomer zitten.  

Ik roep wat ze daar aan het doen zijn, ze kijken op en ik krijg geen antwoord. 

Zo gauw ze in de gaten krijgen dat ik foto’s sta te maken verdwijnen de twee achter hun vrachtwagen. 

Als ik een viertal minuten later, inmiddels met de gemeente aan de lijn, naar buiten kijk, zijn ze al helemaal ingepakt en verdwenen. 

De gemeente vraagt of ik de politie wil bellen en het daar wil melden en mijn foto's wil overhandigen. 

Aanvankelijk gaat het melden bij de politie nog goed en ik krijg iemand aan de lijn die mij serieus neemt. 

Ze zullen een team sturen. 

En dan gaat het mis. 

Sturen ze twee onnozele, vrouwelijke schapen op mij af, waarvan één flink brutaal. 

Zo van: 

Wat we niet hebben aan bagage moeten we met brutaal en arrogant zijn compenseren. 

Hoe herken je iemand die behoorlijk benedenmaats is in zijn beroep? 

Daaraan dus! 

Ze zouden het liefst nog "mij" op de bon slingeren, dan zijn ze tenminste niet voor niets gekomen, want door de misdadigers laten zij zich paaien. 

De twee vinden het geen enkel probleem wat deze firma daar aan het doen was, en zijn niet eens geïnteresseerd in de foto's doorsturen naar het bureau. 

"Ik" ben diegene die zich moet legitimeren! 

Smaad! Noemde ze het, omdat ik constateerde dat zij behoorlijk brutaal is tegen mij.  

Een paar over het paard getilde kinderen die niet geschikt zijn voor hun beroep. 

Hoeveel kennen we er zo, die deze manier van doen nodig hebben om zichzelf staande te houden in een serieuze inhoudelijke discussie. 

Het valt mij op dat mijn stad altijd van die kinderen heeft, recht van de politieschool, liefst van die vrouwen met totaal geen bagage. 

Zet aan tot nadenken over de politieleiding hier. 

Het lijkt net alsof, wat een fatsoenlijke stad niet wil aan agenten, dat men die in onze stad wel kan slijten.   

Wat maakt mij dat kwaad, mensen in functie die niet deugen voor hun beroep. 

Die hun opleiding niet serieus hebben genomen. Die vaardigheden en kennis missen om hun beroep fatsoenlijk uit te oefenen. 

Politieagenten die meer op hebben met wangedragers en misdadigers dan met de eerlijke, aardige mensen die met verantwoordelijkheidsgevoel begaan zijn met een omgeving en een wereld, en melden wat ze mis zien gaan. 

Twee recht van de school grietjes die onze omgeving zouden moeten beschermen voor hun eigen toekomst, zijn te lam om het verhaal serieus te nemen en sturen mij liever van het kastje naar de muur. 

Tot zover onze jeugd die iets geeft om de toekomst van onze natuur en onze planeet. Bij de politie hoef je daarvoor in ieder geval niet te zijn. Dat werk vinden zij niet spannend en sexy genoeg om er een hart voor te hebben. 

Ik heb het politiekantoor daarna nog gebeld dat ze dit soort niet meer op mij af moeten sturen, dat ik er niet van gediend ben. 

En daarna nog woedend teruggebeld dat ik het verhaal online zal zetten en de foto's op het web zal posten en dat ik de link naar de burgemeester zal sturen zodat hij op de hoogte is van het mal-functioneren van "alweer" zijn politie apparaat. 

Ik kan boeken volschrijven over het mal-functioneren van politie: 

Over het gebrek aan kwaliteiten om echt iets te doen met het gegeven op dat moment, en van het dán intimideren en kleineren om de situatie voor zichzelf te redden.   

En hier zijn de wangedragers die zomaar lozen in de Dijle, die heel goed wisten dat zij iets deden wat verboden was en die vluchtten voor mijn camera. 

Die misschien zelfs daarom niet via de riolering wilden dumpen, omdat het lozen van stoffen dan opgemerkt kan worden.