Het pausbezoek heeft veel met mij gedaan.
 |
| foto van onderstaande websites |
Ik wist niet wat ik ervan moest verwachten, maar dit ging ieder voorstellingsvermogen te boven.
De katholieke kerk heeft zijn aanzien teruggekregen met deze Paus, en als katholiek mens voel ik mij weer méér compleet en ook tot rust gekomen met dit bezoek van hem aan ons land, en vooral met zijn optreden tijdens dit bezoek.
Ik ben deze Paus dankbaar voor wie hij is en voor wat hij neerzet.
Hij inspireert en zet aan tot nadenken en herzien, en dát is precies wat ik van een Paus verwacht.
Zijn openlijke afkeer van misbruik binnen de kerk, maar ook van misbruik in algemene zin, waren krachtige woorden uitgesproken die een spirituele, zelfs helende waarde leken te hebben.
Zo’n gevoel kreeg ik er althans bij, die op het nippertje ontsnapt is geweest aan ontvoering ervoor, met de dood tot gevolg.
En ik was héél blij met zijn woorden, zoals ook ik geleerd heb in mijn katholieke vorming én van mijn moeder:
Ieder mens is mens, ieder mens kan zondaar zijn.
Daarom komt het zo vreemd op mij over dat mensen zó verheven opkijken naar anderen dat zij daarbij hun eigen zijn, wensen en welzijn, en hun eigen veiligheid overboord gooien of negeren.
Ik was ook heel blij met de verwijzing naar… “waar waren de zorgdragers voor deze misbruikte kinderen” er omheen?
“Ik” heb mij persoonlijk een leven lang ingezet voor de veiligheid van mijn broers en zussen, zoveel als ik dat op afstand maar kon doen.
Mijn moeder heeft mij persoonlijk opgedragen te zorgen voor de veiligheid van een broertje, op het moment dat zij dat zelf niet kon doen vanuit haar positie.
Drie van haar zeven kinderen zijn op kostschool geweest, daarbij heeft er maar één kind gevaar gelopen, omdat zij als moeder de school niet persoonlijk mocht bepalen.
En dat gevaar heb ik hoogst persoonlijk van mijn broertje af kunnen houden, in opdracht van mijn moeder.
Het blijft mij een raadsel waarom andere moeders niet, zoals mijn moeder, op de hoogte waren van de gevaren die kinderen liepen, zoals mijn moeder mij er al in 1969 voor waarschuwde, en mij verbood naar een gastgezin te gaan in Antwerpen, om die reden, om een balletopleiding te kunnen volgen daar, en dat zij mij in 1986 de opdracht gaf mijn broertje te beschermen ertegen.
Een Paus hoeft niet modern te zijn voor mij.
Een Paus moet precies doen wat ik hierboven omschrijf:
inspireren, bijsturen en aanzetten tot nadenken als mensen die beleid bepalen dat niet doen.
Voor wat betreft abortus, vind ik, ondanks wat artsen erover zeggen, dat het té gemakkelijk als oplossing wordt beschouwd, en dat daarmee de houding van vrouwen in algemene zin ten aanzien van seks té roekeloos is geworden.
Geen enkele vrouw zal onbezonnen beslissen tot een abortus, daar ben ik van overtuigd, maar hoe was de houding van deze vrouw vóór zij zwanger geraakte.
En ik heb het hier niet over uitzonderingsgevallen. Die zullen er altijd zijn. Maar daarvoor hoeven wij een wet niet aan te passen.
Er mag wat mij betreft meer verantwoordelijkheid komen omtrent beslissingen over het leven van een ander. En dat begint bij seks hebben met anderen én bij sperma doneren.
Hermine Van Sande
Tweet van 26 april 2025
Drie opmerkingen over kardinaal Roger Mahony zijn aanwezigheid op de begrafenis van Paus Franciscus.
1 Ik heb mij altijd afgevraagd in hoeverre pausen werden afgeschermd van wangedrag van onderdanen… zoals het door de kardinalen werd toegedekt voor een groter publiek, zo is het mogelijk ook toegedekt geweest voor de pausen.
En werd het niet aan een Paus gepresenteerd als… trachten de kerk naar beneden te halen met onwaarheden, als hij er al over vernam?
2 Het is een Heilig Jaar (2025) waarin centraal staat: De verzoening tussen mensen onderling en van de mens met God.
Kan zijn aanwezigheid daarmee te maken hebben?
Dat vrienden en relaties van deze kardinaal dát hebben kunnen gebruiken als reden om hem aanwezig te laten zijn?
3 In hoeverre zijn er nog steeds kardinalen die zich sterk maken voor het toedekken van kwaad, als dat zo lang geaccepteerd is geweest van mensen binnen de kerk; en trouwens, niet alleen binnen de kerk, ook binnen scholen en binnen politiek.
Meestal duurt een cultuuraanpassing, een mentaliteitsverandering, verschillende generaties vóór slechte gewoonten helemaal uitgeroeid zijn.
Het zou zomaar kunnen dat er nog steeds machtige mensen zijn binnen de kerk die liever zouden willen kiezen voor het toedekken van kwaad.
Paus Franciscus wees terecht op de zorgdragers van de misbruikte kinderen en ook hún verantwoordelijkheden. Juist omdat hij als Paus niet voor 100 procent kan instaan voor iedere onderdaan. Wat geen enkele manager kan van een bedrijf.
Iedereen, op ieder niveau, moet waakzaam zijn en blijven op kwaad binnen de wereld.
En laat mij hier tot slot nog toevoegen dat ik vind dat een Jubel Jaar niet nodig moet zijn.
Ik heb geleerd om dagelijks bewust te leven en bewust keuzes te maken, zodat ik geen Heilig Jaar nodig heb om mijn zonden vergeven te zien.
