Schermtijd
Vroeger lazen mensen een roddelblad bij de kapper, tegenwoordig zijn mensen 24/7 bezig met hysterisch roddelen.
Vroeger bestonden zo’n soort mensen ook, maar die waren bekend in een stad of dorp en werden afgedaan met:
het komt van haar… wat is er van waar?
Er bestaat een groot verschil tussen roddelen bij wijze van tijdverdrijf, of massaal roddelen aannemen als full time bezigheid en hobby.
Wat een stress moet dat geven om op dit niveau te roddelen, ook via schermen, over álles wat een mensenleven aangaat.
1 Je moet van alles op de hoogte zijn en blijven, of je kunt niet meedoen.
2 Wat zullen mensen van mij vinden, zeggen, roddelen, beoordelen, veroordelen, als ze weten dat ik ook niet voldoe aan al die eisen die gesteld worden tijdens het roddelen over anderen?!
Met andere woorden, met zijn allen dagelijks bezig zijn met negatief te beoordelen wat anderen doen, weerspiegelt zich ook op je eigen gedrag en het zelfvertrouwen waarmee je in het leven staat.
Ik roddel niet.
Ik communiceer direct, schriftelijk of mondeling, en ik heb ook altijd een sterk gevoel gehad voor "het zijn mijn zaken niet", bij ver weg onderwerpen.
Vrienden
Als iemand je niet in vertrouwen neemt, en zijn kant van het verhaal niet aan jou komt vertellen, dan zijn het in principe je zaken niet.
Dat is ook wat mij zo verbaast aan de situatie met Verbeek.
Verbeek heeft mij altijd het gevoel gegeven dat zijn leven mijn zaken niet zijn.
Waar komt toch de agressie vandaan van een omgeving die het onderwerp steeds weer opnieuw aan mij opdringt?
Mijn stelling is altijd geweest, als Verbeek mij in zijn leven wil dan komt hij mij dat wel vertellen. En dat heeft hij in 19 jaren nog nooit gedaan. Dus waar gaat dit over? Jullie agressie van mij dagelijks lastigvallen.
Het dagelijkse getreiter van jullie maakt het opeens wél tot mijn zaak.
Een vrouw uit Friesland die met zwangere buik het aan haar proberen ontsnappen vriendje achterna zit tot in mijn stad, met Oud en Nieuw, en ik die om haar lasterlijk geroddel in mijn stad, eerder al, op dat moment dakloos ben, dát maakt het tot mijn zaak.
Voordelen van niet roddelen
Niet roddelen heeft veel voordelen.
Je hebt veel tijd om aan andere zaken te besteden, je hebt tijd om zorgvuldig na te denken over zaken, onbevuild door meningen van anderen, je staat meer in contact met jezelf en vormt je eigen mening.
De goedkeuringen over je eigen gedrag komen van opvoeders, bij mij voornamelijk mijn moeder, en jezelf, én je leeft niet onder de stress van afhankelijk zijn van de goedkeuring van een derderangs gemeenschap, waartoe je bent gaan behoren.
Ik bepaal wat goed is en wat slecht in mijn leven, niemand anders. En onze lieve Heer zal mij belonen voor mijn inzet, of niet.
Dat hoor ik dán wel.
Ik handel naar allerbeste vermogen en ga niet lichtvaardig te werk.
En ik heb nooit anders meegemaakt dan een partner en vrienden die dezelfde mening zijn toegedaan.
Ook zij bepalen wat goed en wat slecht is in hun leven, niemand anders.
“Zogenaamde vrienden”, mensen die roddelen belangrijker vonden dan mij, zijn op een natuurlijke manier afgevallen, en bleken achteraf ook helemaal nooit vrienden te zijn geweest.
Soaps
De hang naar soaps tegenwoordig gaat nog veel verder dan alleen schermgebruik.
Soaps worden gecreëerd om verbindingen tot stand te brengen tussen gemeenschappen. Maar ook die techniek bestond al, ook vóór de soaps er kwamen op de tv.
En natuurlijk worden mensen die zelf niet tot dit soort derderangs clubjes behoren als dankbaar onderwerp misbruikt.
Met andere woorden, het is mijn welopgevoedheid, mijn sterk in mijn schoenen staan, mijn vertrouwen in mijzelf die maken dat ik zo vaak het slachtoffer ben van roddel-, laster-, treiter-, uitlokking- en fantasievolle soapagressie voor gemeenschappen.
Dat dit soort mensen geen fatsoenlijke opvoeders kúnnen zijn, behoeft geen betoog.
Met andere woorden, mensen kiezen zélf of zij rechtschapen willen zijn, en of zij goede opvoeders willen zijn.
Dat heeft niets te maken met tijd of met mogelijkheden.
En het ligt in de lijn van de verwachting dat dit soort mensen de schuld niet bij zichzelf gaat zoeken.
