zondag 28 mei 2023

Het gegoochel van Vincent Van Peteghem

Begrijp ik dat nu goed dat Vincent Van Peteghem belastingvermindering op arbeid doorvoert om het netto-inkomen van diegenen die werken te kunnen verhogen, om vervolgens het geld terug te halen via de btw op vlees, vis, brood, zuivel, tijdschriften en boeken, die van 6% BTW naar 9% BTW gaan? 

foto van onderstaande website

Als ik tegenwoordig een rozijnbrood koop, op een feestdag zoals mijn verjaardag, dan moet ik de rozijnen gaan zoeken in het brood, en dan kost dat brood mij stukken van mensen, dan kan ik mij geen taart daarbij meer permitteren, dan is het of of. Ik heb een keuze moeten maken en ik vond rozijnenbrood met zelfgemaakte amandelspijs erop gezonder dan taart.  

Ik zou mij schamen als ik dát aan mijn volk zou moeten gaan uitleggen, en Van Peteghem zit in de studio alsof hij Sinterklaas is in hoogst eigen persoon, 

foto van onderstaande website
https://twitter.com/deafspraaktv

“Het Engeltje” dat voor de redding gaat zorgen en ons komt verheugen met de blijde boodschap. 

Ben ik op de verkeerde wereld gezet geweest met mijn vermogen tot logisch redeneren? 

En chocola en alcohol, luxeproducten die de rijken méér kopen dan de armen, chocola, veel hoger in de lijst van niet-duurzame producten dan vis, blijven hun gunstige tarieven behouden, respectievelijk 6 en 21 procent? 

Wordt het niet eens tijd dat de KU-Leuven politici verplicht om het vak 
“Globale Uitdagingen voor een Duurzame Samenleving”
te volgen zodat zij zélf hun verstand kunnen gebruiken om beslissingen te nemen en zich niet hoeven te laten sturen door een op zichzelf gerichte lobby? 

Hermine Van Sande 

woensdag 10 mei 2023

Een bullet journal “volhouden”

Ryder Carroll bericht ons vandaag dat veel mensen moeite hebben met het volhouden van hun bullet journal bijhouden. 

afbeelding van onderstaande website

Volhouden heeft veel te maken met hoe nuttig iets is voor jou. Met andere woorden, met hoe efficiënt je die bullet journal voor jezelf inricht. 

En een mooie bullet journal is daarbij absoluut geen prioriteit, wát je ook op het web erover vindt. 
Ernstiger, mijn eerste exemplaren waren niet om aan te zien en dat zijn mijn huidige waarschijnlijk nog steeds niet voor een ander; inmiddels trouwens wel voor mij. Ik vind dat mijn bujo er nu netjes uitziet en ik schep genoegen in er doorheen bladeren. 


Behalve het bijhouden van wekelijkse informatie, zoals een wekelijkse boodschappenlijst, 


activiteiten, afspraken, een todo-lijst voor en over de week, een dagboek (daglog), én heb ik wel iedere dag verstandig gegeten deze week, zijn er ook andere onderwerpen waarop je wilt focussen. 


De vraag: Wélke informatie dient mij op korte en op langere termijn is essentieel bij het uitkiezen van de overzichten die je wilt maken. 
Kunnen genieten, achteraf, van de informatie die deze overzichten bieden maakt je verslaafd aan ze bij te houden. 
Ik zou de info die mijn bullet journal aan mij biedt voor geen goud meer willen missen. 


Het is belangrijk om antwoorden te krijgen op vragen als… 
Wat zijn mijn wensen, hoe gefundeerd zijn die wensen, zijn het na een paar maanden nog steeds mijn wensen en zal ik ze daarom serieus gaan nastreven. 

Het niet direct invullen van materiele wensen maar die wensen opschrijven, is een enorm hulpmiddel om inzage te krijgen in wat je écht wilt, maar ook om jezelf beter te leren kennen. 
Hoe veranderlijk ben je met je wensen? 
Het geeft niet als je het bent, maar het is wel plezierig als je dat van jezelf weet. 

Wat is belangrijk voor mij om bij te houden? 
Bij mij zijn dat vervaldata van duurdere ijskast- en consumentenproducten in een maandoverzicht met weken, aan het begin van iedere maand, en hoe vaak heb ik gefitnest en gewandeld deze week. 


“Doe-data” van belangrijke zaken zoals een matras draaien, batterijen vervangen, ijskast en diepvriezer ontdooien, enz. in een jaarschema aan het begin van mijn boek. 


Een financieel overzicht van mijn saldo's, iedere keer als ik internetbankier en een lijst met uitzonderlijke uitgaven, beide per maand opgezet aan het begin van iedere maand. 


Ook maandelijks op de bladzijde daarvoor heb ik twee kolommen: één met mijn wensen in die maand, en één met de verjaardagen en de events in die maand, die dan al bekend zijn, gedeeltelijk gehaald uit mijn maandlog pagina's die ik invul als er iets voorbijkomt of als ik iets hoor of lees. 

Het boek dat ik gebruik is het Moleskine Art Bullet Notebook Large, hard cover, van ongeveer een A5 formaat, mét indexpagina's om in te vullen en genummerde bladzijden. 


Ik gebruik ongeveer 3 tot 4 boeken per jaar en ik nummer mijn boeken door. Ik ben nu bezig met boek 9. 

Een inhoudsopgave schrijf ik over in alle drie of vier boeken van hetzelfde jaar met verwijzing naar het betreffende boeknummer in een speciaal daarvoor ingerichte kolom, zodat ik voor informatie in januari meteen in mijn huidige boek 9 kan zien in welk boeknummer en op welke bladzijde in dat boeknummer ik die gegevens kan terugvinden. 

De index is een enorm hulpmiddel in je boek. 

Ook aangemaakte projecten, zoals "dagtrip", waar ik een lijst opsom van wat ik graag bij mij heb onderweg, vind ik op deze manier gemakkelijk terug, hoeveel boeken mijn jaar ook telt.  


Voor iemand die wil beginnen met noteren, maar die nog geen zin heeft in al die schema's zelf tekenen is er de Moleskine Weekly met een notitieblad aan de rechterkant, voor todo, saldi noteren, en andere belangrijke zaken die je in die week beleeft, die niet gekoppeld zijn aan een datum. 
Je zou de notitie bladen met even nummers kunnen nummeren en alsnog een index kunnen aanmaken achterin je boek, voor zaken die je wilt kunnen terugvinden. 

Onderstaand exemplaar is voorbedrukt en begint op 1 juli 2023, heeft dubbele weekbladen voor 18 maanden, tot december 2024. 
Daarna kun je overschakelen op een zelfde boek per jaar dat loopt van 1 januari tot 31 december. 

Ik heb onderstaande agenda lang gebruikt. 

Het werd alleen voor mij té ingewikkeld met een agenda, een notitieboek, een alfabetboek, een dagboek en dan ook nog mijn telefoon. 
Ik zocht al langer naar een manier om alles in één notitieboek te combineren. Ik miste alleen de creativiteit om dat plan vorm te geven. 

En dát is wat ik vond in het boek van Ryder Carroll "De Bullet Journal Methode", behalve dan nog veel tips in hoe dat efficiënt aan te pakken, en in hoe nóg efficiënter met mijzelf om te gaan dan ik al deed. 

En schoonheid? 
Mooi wordt een bujo op den duur vanzelf wel als je er plezier in hebt om hem bij te houden en hem gebruikt, altháns, mooi voor jezelf. 

Een bujo is géén hulpmiddel dat de schoonheidsprijs hoeft te winnen in een wedstrijdje met anderen. Daarvoor kun je beter een tekening proberen maken, van bijvoorbeeld een kopje koffie. 


Bovenstaande tekening is gemaakt met Polychromos kleurpotloden van Faber Castell op Canson fijne korrel wit van 224 g/m2 papier voor mixed technieken, volgens mij gekocht bij Lucas Creativ. 


Hermine Van Sande 

zondag 7 mei 2023

Dierenhater

Mij wordt vaak verweten dat ik niet om dieren geef, meestal door intimiderende hondenbezitters die je rustig arrogant en extreem dom kunt noemen. 
Mijn mening: Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten. 
Een onderwerp waar ik boeken over vol kan schrijven. 

foto uit onderstaande website
https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/04/23/pizzakoerier-16-in-sint-niklaas-aangevallen-door-pitbull-bij-l/

Ik citeer uit bovenstaand artikel: 
Bij de levering van pizza's, vrijdagavond, is de bezorger aangevallen door een pitbull. Op het afleveradres waren twee tienerjongens alleen thuis. Ze hadden de hond wel in een kamer gestoken, maar blijkbaar was de deur niet goed dicht. 
"Hij kwam onmiddellijk heel agressief naar mij gelopen en beet in mijn rechterarm" legt de pizzabezorger uit. 
Hij en zijn werkgever hebben een klacht ingediend bij de politie. 

Mijn respect voor andere levende wezens
Ik heb nog nooit de behoefte gevoeld om een ander levend wezen te commanderen, afhankelijk van mij te maken, op te sluiten, er controle over te willen uitoefenen en het naar mijn hand te zetten. 
Eigenschappen die zowat iedere hondenbezitter heeft. 

Hondenbezitters zie ik als mensen die juist heel sterk de behoefte voelen om andere levende wezens tot hun eigendom te maken, zoals je met een slaaf doet. 
Het soort mensen dus dat mij absoluut niet ligt. 

Vrijheid
Dieren horen in hun natuurlijke habitat, in vrijheid, in de natuur waar zij thuishoren, niet in huizen en in de stad, en al zéker niet in huiskamers, in keukens en in slaapkamers, mede ook om hygiënische redenen. 

Dat een eenzame oudere dat anders ziet kan ik begrijpen, maar verder wil ik niet gaan. 
Een half kalf in de stad, en al helemaal in een drukke stad, beschouw ik als intimideren en als asociaal gedrag, zowel ten opzichte van omstanders áls ten opzichte van het dier in kwestie. 

Openbaar vervoer en kleine ruimten 
Een dier, niet in een daartoe dienende tas, meenemen in bus of trein is eenzelfde manier van intimideren en valt in veel gevallen zelfs onder psychologisch mishandelen, zéker als het een groot of een agressief dier betreft. 

Een paar weken geleden hadden wij zo'n situatie, nog niet eens met een half kalf maar met een heel kalf. 
Een hond die veel weg had van een relatief grote, volwassen Deense Dog, die het hele middenstuk van de bus nodig had om zich neer te leggen, notabene toebehorend aan een nieuwe eigenaar, terwijl zijn vorige eigenaar niet goed voor hem gezorgd had. 

Het hele ruime middenstuk van de nieuwe bus was geblokkeerd door het dier; een middenstuk voorbehouden aan doorloopruimte, kinderwagens en rolstoelgebruikers. 
Een enorm intimiderende situatie voor iedereen op de bus, en bijzonder mishandelend voor iedereen die bang is van honden. 
De buschauffeur had zomaar toegestaan dat man en dier op de bus stapten. 

Dat heb je tegenwoordig, met al die mensen die door de VDAB tewerkgesteld worden, en totaal niet gemotiveerd zijn om een job naar behoren uit te voeren. 

Je kunt als eigenaar van zo'n hond nooit met zekerheid weten hoe het dier reageert op anderen, laat staan op een angstige andere. 
Het kan angst ruiken en daar verkeerd op reageren. 
Als derde voel je je als een rat in een val, met zo'n mogelijke agressor in een gesloten ruimte. 

Dieren in liften en kleine gangen zijn al even intimiderend en mishandelend, ten opzichte van een omgeving. 

Asociaal gedrag
Ik ben nog nooit een eigenaar tegengekomen die zich bewust is van zijn intimiderende rol, met zijn dier.
Meestal word je uitgescholden voor dierenhater, als je niet per definitie aanneemt dat zo'n dier volslagen ongevaarlijk is. Wat een dier nooit is, en nooit zal zijn; daar is het dier voor. 
Hondenbezitters geven nooit blijk van zo intelligent te zijn, dat zij dat kunnen inzien. 

Natuurverstoorders
Hondenbezitters verstoren met hun hond, al wandelend in de natuur, ook al het plezier voor andere wandelaars. 

Eekhoorns, konijntjes, vogeltjes op de grond, egeltjes, alles wordt verdreven en verdwijnt als zo'n agressor met zijn intimiderende eigenaar in de natuur verschijnt. 
En het kan ze niets schelen. 
Alweer een bewijs voor mijn kloppende omschrijving hierboven van hondenbezitters, en dat die omschrijving niet overdreven is. 

Sommigen laten hun hond zelfs loslopen in het bos, wat absoluut niet mag. 
En waag je er wat van te zeggen, dan word je volledig in de hoek gesnauwd. Dan ben jij diegene die misdoet en die de asociale ellendeling is, niet zij.
Nooit zij! 

Tot slot 
Hondenbezitters zijn naar mijn mening serieus asociale mensen, het soort dictator waar in mijn persoonlijke leven geen plaats voor is. 

En dan heb ik het nog helemaal niet gehad over de hygiënische aspecten van een dier in huis houden en de schade die vlooienbanden aanbrengen aan mens en natuur. 

Zoals eerder omschreven, een eenzame oudere met een klein huisdier waar hij goed voor is op het einde van zijn eenzame leven, die uitzondering wil ik maken als het gaat om er begrip voor hebben. 
Verder zal ik niet gaan. 
Daarvoor zegt het gegeven té veel over de mens erachter. 

Hermine Van Sande

donderdag 4 mei 2023

Het schoolgeld van minister Weyts

Het plan van minister Weyts van onderwijs helemaal afschieten, om het kindergeld te storten aan de scholen en opleidingsinstituten, dat wil ik niet doen omdat ik denk dat er wel een goed idee achter zit. 
 
Alleen de uitvoering zou misschien wat creatiever en wat genuanceerder kunnen.

foto van onderstaande website 
 
Wát als de overheid een basisbedrag voor opleiding, boeken, eten en schoolreizen zou bepalen per graad. 


Dan zou, voor ieder schoolgaand kind, dit basisbedrag afgetrokken kunnen worden van het kindergeld, zichtbaar op een overzicht mét vermelding van de naam van de school waar het kind en het geld naartoe gaan. En het restant van het kindergeld zou gewoon aan de ouders gestort kunnen worden. 

Het afgetrokken geld moet de overheid dan zélf doorsturen naar de betreffende opleidingsinstituten.  
Op die manier heeft iedere school minstens al een basisbedrag voor ieder kind dat daar onderwijs volgt. 

De meerkosten voor de opleiding kunnen dan door de school alsnog gefactureerd worden aan de ouders.

Op die manier blijven de scholen en instituten zelf verantwoordelijk voor het berekenen van de schoolfactuur, met als gevolg dat de factuur die de ouders krijgen, achteraf nog, een stuk lager is dan nu het geval is. 

Een enorm voordeel van dit voorstel is dat de scholen niet met een groot gat aan onbetaalde rekeningen achterblijven. 

Ouders die op financieel gebied kindergeld niet echt nodig hebben zouden, op een daartoe in het leven geroepen rekening van de school, in staat moeten kunnen zijn om, hetzelfde bedrag dat zij voor hun kinderen nog bijbetalen aan de extra schoolkosten, dat schoolfactuurbedrag een tweede keer te storten op een donatierekening van de school, ten behoeve van de kinderen die de extra factuur niet kunnen betalen. 

Als iedere welgestelde ouder zijn extra factuurbedrag tweemaal overstort, dan heeft iedere welgestelde ouder per eigen kind een ander kind geholpen om hetzelfde te krijgen wat zijn kinderen krijgen. 
Hoe mooi is dat gebaar? 

Mijn motivaties voor bovenstaande oplossing zijn, omdat ik niet wil dat scholen achterblijven met een massa aan onbetaalde facturen. Maar ook omdat ik besef hoe moeilijk het is om “om te gaan” met een laag inkomen als je arm bent. 

Arm zijn is: een dagtaak aan keuzes maken, prioriteiten stellen, administratie bijhouden en je beheersen... niet alleen voor de ouder zelf, maar ook nog eens in de opvoeding naar zijn kind toe. 
Vooropgesteld dat je dan al goed met geld kunt omgaan, onderricht bent om een deugdelijke administratie te voeren, beschikt over de discipline en de kennis om gezonde en verantwoorde keuzes te kunnen maken én beschikt over de emotionele intelligentie om dat allemaal ook nog met inlevingsvermogen over te brengen op je kinderen, en hen daarbij ook te stimuleren om op eenzelfde manier met zichzelf om te gaan. 
En dát in een wereld waarin de verleidingen alleen maar groter en duurder worden. 

Zijn wij nog verbaasd dat zoveel jeugd in de kleine criminaliteit terecht komt, zich laat verleiden tot creatief bijverdienen, dat hen uiteindelijk op het verkeerde pad zal brengen waar geen weg meer terug van is? 

Het is gemakkelijk redeneren, voor die elite in Den Haag en in Brussel
Aan iedereen die het niet begrijpt, ga eens een maandje meelopen met een arm gezin, en probeer eens te doen wat ik hierboven aanbeveel. Ik ben er 100 procent zeker van dat jullie niet kunnen wat ik hierboven omschrijf. 

En vergeet vooral niet, mensen op het verkeerde pad, daar hebben we allemaal last, iedereen in dit land. 
Dus laten we vooral dát effect niet zonder aandacht ervoor laten toenemen. 

Hermine Van Sande 

Erin geluisd door een bezorger van BPost

  De boodschap nog steeds om 13:00 uur vandaag, geen vorderingen.  Een pak staat niet aangekondigd, is nog in het depot, wordt vandaag niet ...