Pieter Brouwer overleden

Pieter Brouwer, geboren 1959, overleden op 10 juli 2024.

foto van onderstaande website

https://www.skutsjesilen.nl/sks-skutsjesilen/oud-skutsjeschipper-pieter-brouwer-overleden/

Lees ook: "Voor ons is hij er gewoon bij!"

https://www.omropfryslan.nl/nl/nieuws/16718123/eerste-sks-zonder-pieter-brouwer-voor-ons-is-heit-er-gewoon-bij

Een vurige kinderwens opgeven t.b.v. het kind.

Mijn vurige kinderwens heb ik opgegeven ten behoeve van mijn oprechte liefde voor het kind in algemene zin, dus ook voor het ongeboren kind. 

Ik vond niet dat ik een kind geboren mocht laten worden in een relatie waarin ik zelf niet gelukkig was. 

Dát is een verantwoordelijkheid die je als aanstaande wensouder draagt, en vooral als moeder, ten opzichte van het nog ongeboren kind. 

Daarom heb ik er vooraf alles aan gedaan, in mijn relatie met mijn vriend/echtgenoot, en inmiddels ex-echtgenoot, om van die relatie een succes te maken, onwetend, toen nog, dat ik belogen en bedrogen werd, niet alleen door mijn partner, maar door zijn hele entourage, én door alle relatietherapeuten betrokken bij dit proces op mijn verzoek. 

Uiteindelijk heb ik mijn huwelijk opgegeven omdat gelukkig worden met deze partner niet mogelijk was. 

Na de scheiding van tafel en bed in december 2002, én tijdens de echtscheidingsprocedure, zou blijken waarom ik nooit gelukkig ben kunnen worden, en moest de schok over de schijnvertoning waarin ik al die jaren geleefd had nog tot mij doordringen. 

Na die relatie heb ik mijn kinderwens definitief opgegeven, en ben ik in de zomer van 2006 verliefd geworden op een man die niet alleen vrij was, maar ook kinderloos was, en heb ik mij gericht op zijn carrière en op een tweede jeugd met hem beleven. 

Ik weet zeker dat die gevoelens wederzijds waren. 

Dat doel heb ik om voor mij onbekende redenen nooit kunnen bereiken, en de reden waarom heeft hij mij nooit laten weten. 

Hermine Van Sande 

Kinderen uit slechte relaties

Inleiding: 

Ik heb veel kinderen in slechte relaties en van gescheiden ouders zien functioneren en ik heb altijd alleen maar bijzonder bescheiden kinderen gezien, die de wereld overhadden voor het blij zijn van een papa en/of mama. 

Dat kinderen, die opgestookt zijn door een partner, dat achteraf anders gaan zien, komt ook veel voor, inderdaad, maar het zijn niet die kinderen die ik aan woord wil horen. 

Twee groepen kunnen onderscheiden: 

Kinderen uit echtscheidingen, achteraf, kun je in groepen verdelen. 

Ik heb twee groepen kunnen onderscheiden: 

De door één ouder eenzijdig opgestookten, 

…en de kinderen die zelf op zoek zijn gegaan zijn naar waarheden, later. 

De eerste groep blijft voor eeuwig misnoegd en boos achter, en komt zelf met het eigen leven in de problemen, waarvoor dan weer hulp gezocht moet worden. 

De tweede groep overkomt de echtscheiding goed, en heeft lessen kunnen leren uit de situatie met de ouders, die het zelf kan toepassen op het eigen leven. 

Het is die eerste groep, de achteraf misnoegden, de opgestookten door één ouder, die vaak misbruikt wordt in artikels en onderzoeken van afschuwelijke mensen, zoals deze Margrite Kalverboer. 

Met andere woorden, niet de kinderen die ons ook maar iets kunnen vertellen over de werkelijke eigen gevoelens, toen, in de situatie. 

Want alles waar deze misnoegde kinderen op terugkijken is gekleurd, door opgestookt zijn door één ouder én door persoonlijke dwarsheid die gegroeid is als gevolg van opgestookt zijn. 

Over mijn eigen situatie: 

De enige ruzies die ik met mijn moeder gehad heb, in mijn hele leven, zijn de ruzies geweest waarin zij meer van mij verlangde dan ik aankon. 

En ik was uitstekend in staat om dat aan te geven. 

Wat jij van mij verlangt is te veel! 

Over de omgangsregeling met mijn vader, toen ik 13 jaar was. 

En dan was het antwoord van mijn moeder: Niet ik eis dat van jou, de rechter eist dat ik dit eis van jou. 

En in het geval van de balletopleiding toen ik 12 was:

Ik eis dit niet van jou voor mijn plezier, dat jij je richt op iets anders dan op deze opleiding. Ik eis dit van jou voor jouw veiligheid. 

Ik kan jou niet beschermen tegen kwaad als ik je naar een gastgezin moet sturen in Antwerpen. 

Een kind zonder vader die op hem toeziet is in een maatschappij een kwetsbaarder kind dan een kind dat wel een vader heeft die dagelijks op hem toeziet. 

De onafhankelijken: 

Ik ben één van die kinderen die goed uit een echtscheiding is gekomen, omdat ik een moeder had die werkelijkheid aan mij toonde. Die de brieven van de rechter, de uitspraken, aan ons voorlas, zodat wij uit de mond van de rechter zelf konden horen hoe de zaken ervoor stonden en wie wat eiste, en waarom. 

Ik was een kind met een moeder die geen behoefte had om ons eenzijdig op te stoken, wat haar ex-echtgenoot en zijn latere vrouw wel gedaan hebben. 

Alle kinderen in ons gezin die daar ingetrapt zijn, is het minder goed vergaan. 

Diegenen die geprobeerd hebben zelf een beeld te vormen over de echtscheiding is het veel beter vergaan, verhoudingsgewijs zelfs: zoveel te meer onafhankelijk je beeld erover, zoveel te beter je de echtscheiding verwerkt, met alle voordelen ervan voor je eigen toekomst. 

Hermine Van Sande