Hoe komen mensen erbij om te denken dat ik hen als vriend kan, of nog maar zou willen vertrouwen, als zij zich, zo lang als ik hen ken, als een vijand opstellen, die steelt, die liegt en bedriegt, die mijn privacy niet respecteert, die mij stalkt en treitert tot ik er dood bij neerval; die mijn leven verstoort op iedere denkbare manier en mij het aller slechtste toewenst?
Ik accepteer dat mensen mij niet mogen, mij zelfs diep haten, mij zó ernstig als rivaal zien dat zij mij willen vermoorden en dood wensen, maar heb dan minstens het verstand én het fatsoen om weg te blijven uit mijn leven.
Hermine Van Sande
Geen opmerkingen:
Een reactie posten