 |
| afbeelding van onderstaande website |
- De kleur blauw voor een moeder komt van de Maria kleur blauw. Dientengevolge is de kleur voor jongens roze en de kleur voor meisjes lichtblauw. In bovenstaand voorbeeld dus grijsblauw en grijsroze vanwege de olifanten. -
Een kind moet zélf, vanuit eigen waarnemen, zijn conclusies kunnen trekken over zijn biologische ouders op iedere leeftijd.
Daarom moet een kind opgroeien in een omgeving die van de moeder houdt, en niet in een vijandige omgeving ten opzichte van de moeder.
Je beschadigt het kind ermee.
Dus moord en doodslag in relaties zijn funest voor een kind, wát ook de reden ervoor moge zijn, zélfs als de moeder diegene is die het uitlokt met irrationeel gedrag.
Dus ja, scheiden "moet" in zo'n geval, en afscheid nemen ook, voor alle partijen. Want je weet nooit wanneer moord en doodslag fataal kan worden, bewust uitgelokt of niet.
Ik heb gedurende mijn leven vele voorbeelden gezien van onzekere tot zelfs instabiele kinderen, met geforceerd, verstoorde relaties met een moeder.
Er zijn kinderen die geen liefdevolle, natuurlijke moeder hebben, of zelfs ooit hebben gehad, om uiteenlopende redenen.
Die kinderen hebben het vaak behoorlijk zwaar in hun leven met het vinden van het pad van liefdevolle stabiliteit voor henzelf.
Ik ben de meest fortuinlijke gebleken uit de echtscheiding van mijn ouders, om de simpele reden dat ik altijd zielsveel van mijn moeder heb gehouden en omdat ik haar motieven voor de paden die zij wenste te bewandelen, door die goede band met haar, altijd uitgelegd heb gekregen en heb kunnen begrijpen en respecteren. (zie ook PS 2)
Dát heeft bijgedragen aan het méér nog kunnen ontwikkelen van de emotionele intelligentie waarmee ik ongetwijfeld ook geboren ben, doorgegeven via de lijn van mijn moeder.
Voor het kind maakt het niet uit hoeveel fouten een moeder heeft, zo lang het kan opgroeien in een goede sfeer bij een moeder die van het kind houdt.
Ook geld speelt in deze geen rol, vooropgesteld dat er voldaan kan worden aan basisbehoeften.
Dus ja, scheiden en je terugtrekken als partner heeft absoluut zin voor het kind als een relatie schadelijk is voor kinderen en partners.
Je mag een geobsedeerde moeder niet blijven obsederen, je moet je terugtrekken en die moeder een kans geven opnieuw het geluk te vinden met een nieuwe partner, zónder verstoringen uit het verleden.
En je moet jezelf ook die kans geven.
Blijven rondhangen is niet alleen hondsgemeen, het is funest voor de toekomst van een moeder én voor de toekomst van haar kinderen.
Hermine Van Sande
PS - Tweet - over Moord en Doodslag
Aan moord en doodslag moet je meteen, bij de eerste keer dat het gebeurt, een einde maken aan de relatie.
Als twee mensen zich niet beter hebben kunnen ontwikkelen in elkaars gezelschap dan dit, dan ligt herhaling áltijd op de loer.
En je weet nooit wanneer het fataal afloopt, uitgelokt of niet.
PS 2 - Over moeders
Op vrijdag 21 maart 2025 komt de bus naar Groenendaal niet opdagen, zoals kennelijk zo vaak, hoor ik om mij heen.
Een traject dat, evenals de Rond-Ring-Bus, bij De Lijn niet populair genoeg is om voorrang aan te geven als er een chauffeur tekort is.
Ik kom met een vrouw in gesprek van ongeveer mijn moeder haar leeftijd en we blijven babbelend bij elkaar, ook als de volgende bus, een half uur later, wel komt opdagen.
Op de bus vertelt zij mij dat zij een kindje geboren heeft gekregen in hetzelfde jaar als ik geboren ben. Het kindje is plots en om onverklaarbare redenen overleden na 6 maanden.
Dat is veel kindjes overkomen in die periode, wist deze mevrouw mij te vertellen.
Ik denk terug aan mijn moeder haar houding toen ik geboren werd, ongeveer 3 maanden eerder dan het kindje van deze mevrouw en ik noem een mogelijke oorzaak voor het plots overlijden, afgeleid uit het gedrag van mijn moeder ten opzicht van mij, als pasgeborene.
En de vrouw knikt, dat was wel wat er vermoed werd, dat het daar aan lag.
Er waren zelfs specialisten die dit hebben willen bevestigen, als mogelijke oorzaak.
Met andere woorden, zelfs nadat mijn moeder niet meer bij mij is, om die paar zaken nog op te klaren die ik nooit inhoudelijk met haar besproken heb, en die toch wel vallen onder belangrijke beslissingen, krijg ik bijna 30 jaren na haar dood nóg verklaringen voor haar houding.
Alweer een bewijs voor hoe mijn moeder vol in het leven stond, durfde beslissingen te nemen en goed op de hoogte was van wat belangrijk was voor kinderen, en vooral ook van wat mogelijk niet, en moedig genoeg was om de strijd aan te gaan met oppermachten, vertrouwend op Onze Lieve Heer en het lot, zoals ik dat noem.
In mijn moeder haar geval: op Moeder Maria en het lot.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten