 |
| foto van onderstaande website |
Ik heb die agressieve tunnel focus door politie en suppoosten ervaren,
voor mijn ogen zien plaatsvinden,
en zelfs voelen gebeuren,
omdat zij met hun blinde agressie mij niet eens zagen zitten en dwars over mij en mijn dure camera heen stapten,
óver de stoeltjes in het stadion in Leeuwarden,
als oorlogszuchtigen,
die hun agressieve gevoelens op dat moment focusten op een stel aardige supporters, achter mij,
die dit absoluut niet verdienden,
en die,
sommigen bont en blauw,
na dit incident
en als gevolg ván, óók nog de onterechte gevolgen ervan moesten aanvaarden, (lees stadionverboden)
massaal verslaafd zijn geraakt aan cannabis,
om de verdrietige en boze gevoelens te kunnen afvlakken van hoe er met ze omgegaan werd
en van hoe weinig zij voorstelden in een maatschappij
en in de voetbalwereld,
als betalende supporters.
Reden voor mij om nooit meer een stap in Leeuwarden te zetten, sindsdien.
Ik heb actief gevolgd hoe politie en jeugdzorg hier later zijn mee omgegaan.
En zoals gewoonlijk werd ook dit incident door politie in de doofpot gestopt,
jongeren tussen 14 en 30 het gevoel gevend dat rechtvaardigheid niet bestaat,
dat regels naar eigen inzicht en willekeur ingevuld, dienen voor misbruik ten behoeve van agressievelingen in uniform.
En ze hebben gelijk.
Ik zal later nog vaak getuige zijn van hoe politie zaken benadert met veel vooringenomenheid en te agressief, verbaal en non verbaal, op basis van het weinige dat zij op dat moment weten.
Ik ben hoogst persoonlijk met bovenstaand incident naar de KNVB gestapt,
om aandacht te vragen voor deze situatie,
en om mee duidelijkere regels te bewerkstelligen voor supporters,
zodat zij beter weten waar zij aan toe zijn
en dienders van de wet ingeperkt worden met hun agressie botvieren op onschuldige burgers.
De KNBV was niet geïnteresseerd en lachte mij in het gezicht uit met wat ik kwam vertellen en met wat ik wilde bereiken.
Ik zag daar voor de tweede keer bewezen dat het personeel bij de KNVB slechts een verzameling onkundige zakkenvullers is, die geen biet geeft om een betere wereld maken voor mensen in de sport, én voor mensen die naar sport gaan kijken.
Net zo goed als dat ik geen 5 cent over heb voor het Comité P.
Dat apparaat is klaarblijkelijk in het leven geroepen om zand in de ogen te strooien van gewone mensen, en om de politie de hand boven het hoofd te kunnen houden, zoveel als maar mogelijk is.
En het minste wat je dan nog zou mogen verwachten van zo'n Comité P is dat zij de ervaringen van die verhalen gebruiken om opleidingen te verbeteren.
En zelfs dát blijkt niet het geval, kwam gisteren bewezen naar voren.
Politie heeft toch ook een jongen doen verongelukken in het centrum van Brussel, een paar jaar geleden, die zij ook agressief achterna zat om peanuts redenen.
Toen stond het het gedrag van de politie ook al in geen enkele verhouding tot wat de jongen op zijn kerfstok had.
Ik zeg het vaak, en ik blijf het herhalen. Te veel mensen worden agent om een gelegitimeerde omgeving te hebben om hun agressie bot te kunnen vieren, en zijn in werkelijkheid totaal niet geschikt voor het beroep.
Ook vrouwen hoor, vergis je niet.
Een betere screening en psychologisch testen moet dat bloot kunnen leggen.
Hermine Van Sande
Geen opmerkingen:
Een reactie posten