Titus Brandsma
Het is verrassend om te ervaren hoe ongelovig Nederland zich vooralsnog onwennig voelt met zijn aanstaande heilige, Titus Brandsma. En Hubert Bruls en Anne-Goaitske Breteler bleken in Op1, gisterenavond, goed in staat om daarmee om te gaan en toe te lichten waar dit voor iedereen over gaat, niet alleen voor katholieke mensen.
 |
| afbeelding van onderstaande website |
Inspirerende mensen zijn er meer, onbaatzuchtig is hét extra woord dat past bij een heilige.
Het is een surplus als onze kerk iemand heilig verklaart en het gaat mij dan niet om de bewezen wonderen, maar méér om de erkenning voor die onbaatzuchtigheid.
Pater Damiaan
Kijk naar onze Pater Damiaan. Over de hele wereld geliefd, voor de hele wereld een voorbeeld én een inspiratiebron.
 |
| afbeelding van onderstaande website |
Sint-Dimpna
En voor wat betreft onze Dimpna, hoeveel rust brengt zij alleen al voor autistische mensen, gelovig én niet gelovig.
Tijdens één van mijn bezoeken aan haar op haar naamdag kwam ik een Australische jonge man tegen, aan de voet van haar standbeeld.
We geraakten in gesprek en hij vertelde mij dat hij behoorlijk autistisch is.
Hoe zijn hele jeugd mislukte als gevolg ervan, onwetend over zijn sociale handicap in vergelijk tot anderen.
Hoe hij steeds weer in moeilijkheden kwam op verschillende scholen, en hoe hij te nauwer nood ontsnapte aan opgroeien voor galg en rad, bij wijze van spreken.
Hij stond al bekend voor zijn onhandelbaar zijn toen hij via het internet stuitte op autisme, en daarna Dimpna vond.
Zélf helemaal niet katholiek, is hij puur uit wanhoop toch over haar gaan lezen, en hoe hij rust vond en geïnspireerd geraakte om op zoek te gaan naar wat bij hem paste.
Verbaasd, ook, over die rust die over hem viel, over zoveel erkenning voor wat hem mankeerde, heeft hij zich gestort op het katholieke geloof, en uiteindelijk vond hij zijn weg.
Hij heeft zichzelf ontpopt tot een geweldig fotograaf.
En met die mooie, professionele carrière kwam ook de rest.
Of ik mee wilde komen met hem om kennis te maken met zijn vrouw en zijn eerste baby, die buiten de kerk waren gebleven terwijl hij een kaars ging branden en even met Dimpna alleen wilde zijn.
 |
| zelf gemaakte foto |
Daarvoor waren zij speciaal naar Geel gereisd op de terugweg naar Australië van een vakantie in Amerika.
Een indrukwekkend verhaal, en een voorbeeld voor wat een heilige kan zijn voor iemand; spirituele rust, erkenning, inspiratie, en dan komen de antwoorden vanzelf.
Tot slot
Dát wens ik ook iedereen toe die zich tot Titus Brandsma richt. En een patroonheilige, een steun en toeverlaat én inspiratiebron voor iedereen die gevaarlijk journalistiek werk doet, in de hele wereld, lijkt mij geen overbodige luxe.
Hermine Van Sande
Geen opmerkingen:
Een reactie posten