 |
| foto van onderstaande website |
Mensen zijn verschillend van elkaar.
En er is één facet daarvan wat ik hier wil belichten:
Emotioneel intelligent of niet emotioneel intelligent.
Ik wil mij niet buigen over alle gradaties er tussenin, ik wil mij hierbij zuiver richten op de uitersten, want bij al deze gradaties horen “God zij dank” ook beroepen en dáárom is het belangrijk om de juiste mensen in de juiste beroepen aan te nemen.
Plaatsen in onze maatschappij:
Beroepen, werkplekken, verenigingen en plaatsen (denk ook aan gevangenissen, studentenverenigingen, enz.) die minder emotioneel intelligente mensen aantrekken vragen om een correcte, sterke leiding, om duidelijke regels die strikt opgevolgd worden, om geen uitzonderingen en om een strak beleid.
Als je dat niet begrepen hebt, dan hoor je niet thuis in een leidinggevende positie op deze plekken, omdat je daar een enorme verantwoordelijkheid draagt voor ieder individu onder jou.
Om deze leidinggevenden, die psychologisch getest moeten worden, in juiste banen te leiden, heb je emotioneel intelligente mensen nodig aan de top.
Om die reden vond ik Dilan Yeşilgöz zo’n uitstekende kandidaat als minister van Justitie, vooropgesteld natuurlijk dat zij voldoende sterk in haar schoenen zou staan om de boel te leiden. Terwijl ieder ander van de toren blies dat zij geen rechten gestudeerd had.
Juist goed, vond ik, alleen tegenwicht kan een balans in het midden krijgen.
Emotioneel intelligente top:
Onze Belgische kroonprinses als een werkend hoofd voor ons leger, is helemaal geen onaangename gedachte.
Zou zij zich nog extra trainen op emotioneel intelligent gebied, dan kan zij bijzonder waardevol worden voor zélfs een Europees leger, met haar aanzien.
En zo lopen er meer mensen rond.
Harry, Duke of Sussex, doet uitstekend werk wereldwijd. Ik ben de hemel dankbaar dat hem dat niet ook nog is afgepakt.
Bedreigend:
Ook bij Harry krijg ik het gevoel dat zijn intelligent zijn in de weg staat van een goed familie- en werkleven.
Je bent al gauw bedreigend voor leden die het minder zijn, terwijl je eigenlijk juist een goede hulp kunt zijn voor iedereen die het minder is.
Maar zo werkt het niet voor eerzuchtige types.
Ook daar zou aandacht aan besteed moeten worden, vooral binnen organisaties, zoals het Engelse Koningshuis ook een organisatie is.
Juiste plekken aanbieden:
Het is de taak van de maatschappij om minder emotioneel intelligenten juiste plekken aan te bieden en het daar terecht kunnen komen in goede banen te leiden.
Dat betekent ook menswaardige gevangenissen bouwen, met voldoende ruimte voor ontspanning, ontwikkeling en terugtrekken uit de groep.
Sterke sociale leidingen voor een leger, die geen ogen dichtknijpen omdat zij zelf niet kwaliteitsvol genoeg zijn om een divisie te leiden.
Want het zijn die leidinggevenden, diegenen met gebrek aan kwaliteiten voor hun positie, die toestaan dat een groep eigen regels gaat opstellen.
En datzelfde gaat op voor onze maatschappij.
Ik had graag samen met Rudi Vranckx, indertijd, mij mee gebogen over de radicaliserende jongeren, om te analyseren en te kunnen voorkomen dat dit meer nog zou gebeuren dan tot dan toe het geval was. Ik heb geen reactie gekregen op mijn mail erover.
Maar vooral ook om aanpakken te verzinnen voor een groep die buiten de boot valt in onze maatschappij.
Mensen duwen naar de rand van de maatschappij is geen oplossing. Er zijn genoeg beroepen waarin het niet zijn van emotioneel intelligent een pluspunt is, en geen minpunt.
En daarmee bedoel ik niet het beroep van rechter!
Deze mensen daar naartoe begeleiden, al vanaf de lagere school, helpt onze maatschappij vooruit, zal ervoor zorgen dat onze gevangenissen minder vol lopen omdat criminaliteit vermindert en dat onze legers beter functioneren.
Om al vroeg zicht te krijgen wat bij een kind past en wat niet, heb je kwaliteitsvolle leraren nodig, die tijd hebben om zich met leerlingen bezig te houden.
Het afschaffen van secretaresses en begeleiders op scholen voor neventaken is nooit een goed idee geweest.
Bij bedrijven trouwens evenmin.
Neventaken:
En ondanks de blogs die ik indertijd ook aan dát onderwerp besteed heb, onze maatschappijen in België en in Nederland waren er duidelijk niet klaar voor om het te accepteren.
In Amerika waren ze al verder. Daar zaten ze toen al op het punt waar wij nu op aankomen. Dat ieder zijn vak heeft en zijn kwaliteiten en dat niet iedereen álles moet kunnen en doen.
En dan blijven er nog genoeg plekken over voor de échte veelzijdigen, die er ook zijn, zoals een plek bij de gemeente als klachtencoördinator of syndicus van een gebouw, of festiviteiten coördinator bij een universiteit, of helpdeskfunctionaris voor een school of universiteit, waar studenten met hun problemen terecht kunnen.
Aandacht voor verschillen:
Geen aandacht besteden aan mensen met hun verschillen brengt ons waar wij nu staan: een enorm gebrek aan kwaliteiten bij leidinggevenden, overvolle gevangenissen met wangedrag van het allerergste soort achter zijn muren, soldaten die zelf het beleid gaan voeren binnen hun divisie, mensen in een maatschappij die buiten de boot vallen en zich verlagen tot allerlei baantjes die hen alleen maar verder neerwaarts zullen trekken.
Terwijl er zoveel bijzonders te doen valt op deze wereld, als je maar goed begeleid wordt er naartoe.
Daarom ben ik zo hard voor leraren en leidinggevenden, op welk gebied dan ook. En daar vallen cipiers, rechters en politici ook onder.
Geloof:
Vroeger hadden wij het geloof.
Geloven gaf je een kader waarbinnen je leefde, waarbinnen je je gedroeg. Voor de een al belangrijker dan voor de ander, maar voor emotioneel minder intelligenten een bijzonder houvast.
Daarom mag geloof niet té extreem zijn, en moet het andere geloven accepteren en omarmen.
Extreem geloof leidt gemakkelijk tot radicaliseren bij met name minder emotioneel intelligenten, als je dat geloof verkeerd predikt.
Dus ook daar moet aandacht voor zijn.
Maar dat wil vooral niet zeggen dat geloof verkeerd is; alleen maar dat de leidinggevenden binnen dat geloof verkeerd bezig.
Emotionele Intelligentie als vak:
In mei 2022 schrijf ik mijn neefje aan, die ik goed heb leren kennen toen hij nog heel jong was.
Net zoals mijn moeder graag wilde voor zichzelf, is hij gymleraar geworden.
Een taak die hij bijzonder serieus neemt ten behoeve van het totale welzijn van zijn leerlingen.
Ik had niet anders verwacht van hem (glimlacht trots).
In mijn mail vraag ik aan hem of hij wil onderzoeken of het doceren van het vak emotionele intelligentie op scholen, ter vervanging van godsdienstlessen, niet iets voor hem zou zijn, als bijvak.
Kinderen, met name diegenen die minder emotioneel intelligent zijn, hebben geen houvast meer bij het wegvallen van godsdienstlessen, geen leefregels meer die zij kunnen volgen, geen overtuigingen meer die hen naar het juiste pad leidt en hen begrenzen in hun gedrag, als ouders daar weinig aandacht aan besteden, wat veel voorkomt.
Lessen in, en het trainen naar méér emotioneel intelligent is geen overbodige luxe in een leven zonder godsdienst.
Het zal mensen helpen voor zichzelf regels op te stellen, richting te geven aan hun leven.
Intentievol leven:
Ryder Carroll promoot een intentievol leven, in zijn boek “De Bullet Journal Methode”.
Middels een vorm van zelf onderzoek komen tot een dagelijks verslag van hoe doelgericht je leeft ten aanzien van je eigen wensen en dromen.
Een soort van goed gestructureerd modern dagboek bijhouden, om de kwaliteit van je leven voor jezelf te verbeteren. Nuttiger zijn in de tijd die je hebt ten behoeve van je eigen doelen en wensen, met als gevolg een gelukkiger mens worden.
Weer een hulpmiddel om het wegvallen van godsdienst en zelfonderzoek in onze maatschappij op te vangen.
Godsdienst = leefwijze:
Want dát is wat godsdienst is, een hulpmiddel voor mensen om vredig en gezond met elkaar samen te leven.
Daarom is het zo intens schande wat er in Jeruzalem en in heel Israël en Gaza gebeurt, met de opstelling van Israël en een Joods volk dat zich superieur waant aan ieder ander geloof.
Godsdiensten en stamrituelen zijn levenswijzen die gerespecteerd moeten worden, van ieder volk, mits ze beschaafd zijn en passen binnen de regels van een land en binnen onze moderne tijd en beschaving.
Dat is een conclusie die zélfs Pater Damiaan al getrokken heeft in overzees gebied in 1864.
Dat hij niet moest bestrijden, zoals de Katholieke Kerk hem gebood, maar moest omarmen.
Godsdiensten hebben wel degelijk nut.
En voor diegenen die zonder godsdienst willen leven is het nodig dat zij een vervanger ervoor zoeken.
De Bullet Journal Methode is een goed begin.
Een goed boek over emotionele intelligentie met oefeningen om jezelf erin te trainen is ook geen overbodige luxe, vooral voor leidinggevenden.
Het vak geven op lagere scholen en in de eerste drie jaren van middelbare scholen, (totaal 9 jaren) op ieder niveau, zou ook al helpen.
Tot slot:
Wat niet helpt is niets doen.
We zullen toenemend alleen maar méér uitspattingen zien van minder emotioneel intelligenten in de toekomst die geen grenzen kennen en hanteren, in de gradaties van gruwelijk.
Hermine Van Sande
PS
Bekijk ook mijn volgende blog over het onderwerp Belief:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten