Scheiding van Kerk en Staat

Post op X

Een paar dagen geleden kwam ik bovenstaande post tegen op X. 

Het was overduidelijk dat de man die postte, links van politieke kleur, reacties wilde uitlokken. 

Omdat ik al langer naar een excuus op zoek was om het onderwerp nog eens grondig onder de loep te nemen, temeer omdat het personeel van een supermarkt dichtbij opgehitst wordt door een Islamitische vrouw met hoofddoek, die leugens rond verspreidt om mij slecht te maken bij het hele personeel, alleen maar omdat zij afweet van mijn principes. 

En helaas, gebrek aan kundige leiding maakt dit soort praktijken mogelijk. 

Mijn reactie op deze post was daarom behoorlijk inhoudelijk. 

Non versus Islamitische vrouw met hoofddoek: 

De non hoort bij onze cultuur en vertegenwoordigt onze godsdienst, die lang de énige godsdienst was in ons land. 

Niettemin kon je kiezen, een katholieke school voor je kind, of niet. 

Tegenwoordig staat die andere vrouw voor de klas 

én is daar "niet voor kiezen" discrimineren.

Als je wilt leven volgens de principes van je éigen land, 

een land waarin kerk en staat niet gescheiden zijn van elkaar, 

gá dan naar je eigen land 

en kom ons jouw wil niet opdringen.

Cultuur aanpassingen: 

Stel je voor dat wij voor íedere andere cultuur aanwezig en welkom in ons land, ónze eigen regels en principes moeten gaan aanpassen, om vooral te leven zoals “zij” gewend zijn om te leven in hún land. 

Dat slaat toch nergens op.

Wat blijft er dan over van onze eigen cultuur?

Commerciële organisaties:

Zou er ooit een commerciële organisatie in ons land geweest zijn, die zijn klanten koestert en waardeert, die een non aangesteld zou hebben in een representatieve of commerciële functie, in contact met klanten? 

Het is ondenkbaar! 

Tegenwoordig wordt het aan ondernemers opgedrongen om mensen met sterk symbolische godsdienstkenmerken aan te nemen in welke functie dan ook, in contact met klanten, of niet.

Gemeentelijke instellingen en politiek:

Heb ik ooit een non zien werken aan de balie van een gemeente, toen in ons land maar één godsdienst actief was. 

Nee!

België hanteerde een sterk principe:

de scheiding van kerk en staat.

Die scheiding zou ook nooit symbolisch worden overtreden.

Andere godsdiensten, die wij bovendien gastvrij ontvangen, éisen uitzonderingen op onze regels, waarvoor wij met zijn allen gekozen hebben voor zo lang als België bestaat? 

Dát is wat mij eindeloos stoort.

Als ik naar een land ga waar kerk en staat niet gescheiden zijn, dan pas ik mij aan, ondanks mijn eigen godsdienst.

Onze koninginnen dragen hoofddoeken als zij op bezoek gaan naar dit soort staten. 

Waarom? 

Omdat zij respect willen uitdrukken voor de cultuur aldaar. 

En heel terecht! 

Geen bezwaar tegen Islamitische godsdienst

En denk vooral niet dat ik iets heb tegen Islamitische mensen.

De allerliefste buren die ik tot nu toe in België getroffen heb, waren mijn Islamitische buren in Mechelen. 

Een gezin dat niet treiterde, maar méé in de gaten hield, herkende dat ik getreiterd werd. 

Een gezin dat mij een hart onder de riem stak, om het getreiter aan te kunnen. 

Hermine Van Sande